خدا ناظر است. عشق را از نقطه ای آغاز کرده ام. خطوط را متقاطع رسم نموده ام تا به هم رسیده باشند. نگاه های نگران و گریانم را در صفحه گسترده ام تا جستجو کرده باشم. و هم اکنون در فضای همین هندسه ی نوی کهنه پیش می روم. نو برای من و کهنه برای اجدادم.
*************************
کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی

متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم

و من چون شمع می سوزم و

دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

و من گریان و نالانم و من تنهای تنهایم

درون کلبه خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد

و من دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه ی

پرجوش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هردم با نسیمی میشود برگی جدا از او

دیگر هیچ چیز از من نمی ماند ...
************************
گفتی برو ، گفتم به چشم....این بود کلام آخری
گفتی خداحافظ تو ، گفتم همین.....گفتی همین
گریه نکردم پیش تو ، با اینکه پرپر میزدم
با خون دل از پیش تو ، رفتم و باز نیومدم......

بازی عشق تو رو جانانه باختم
مثل بازنده ای خوب مردانه باختم
همه ی ثروت من تحفه ی درویش
نفسم بود که به تو ، شاهانه باختم.......

لبخند آخرین من ، دروغ معصومانه بود
برای پنهان کردن ، داغ دل ویرانه بود
من مات مات از بازی ، شطرنج عشق می آمدم
شاه مهره ی دل رفته بود.......من لاف بردن می زدم
من لاف بردن می زدم...........

قلعه ی دل ، اسب غرور ، لشگر تار و مار عشق
دادم به ناز رخ تو ، این همه یادگار عشق

گفتم ببر هر چی که هست ، رقیب گرد چیره دست
گفتی : تو مغروری هنوز ، با فتح این همه شکست
با فتح این همه شکست........

انجمن های مستقل
	آموزشگاه سانت
	رو به فردا
	خیرین مدرسه ساز
	اینترنت ماکس نت
	دکتر حسنعلی قنبری ممان
ایجاد انجمن مستقل